لیدی جین گری: زندگی نامه ملکه 9 روزه انگلستان + حقایق خواندنی

لیدی جین گری، بانوی جوانی که در سال 1537 متولد شد و در 12 فوریه 1559 درگذشت، برای مدت کوتاهی، تنها 9 روز، ملکه انگلستان بود. او پس از مرگ ادوارد ششم، با اتحاد پدرش، دوک سافولک، و پدرشوهرش، دوک نورث‌آمبرلند، و به عنوان بخشی از کشمکش بین جناح‌های مختلف خانواده تودور بر سر جانشینی و مذهب، به تاج و تخت رسید. او در نهایت به عنوان تهدیدی برای جانشینی ماری اول اعدام شد.

تبار و خانواده

لیدی جین گری در سال 1537 در لسترشر به دنیا آمد. او از خانواده‌ای بود که ارتباط نزدیکی با خاندان سلطنتی تودور داشت. پدرش، هنری گری، مارکز دورست (بعدها دوک سافولک)، نتیجه‌ی الیزابت وودویل، همسر ادوارد چهارم، از طریق پسری از ازدواج اولش با سر جان گری بود.

مادرش، لیدی فرانسیس براندون، دختر پرنسس مری از انگلستان، خواهر هنری هشتم، و همسر دومش، چارلز براندون بود. بنابراین، از طریق مادربزرگ مادری‌اش با خاندان سلطنتی تودور ارتباط داشت: او نتیجه‌ی هنری هفتم و همسرش الیزابت یورک بود، و از طریق الیزابت، نبیره الیزابت وودویل از ازدواج دومش با ادوارد چهارم.

لیدی جین گری، به عنوان بانویی جوان که حتی به طور دورادور در خط جانشینی تاج و تخت قرار داشت، به خوبی آموزش دید و تحت سرپرستی توماس سیمور، چهارمین همسر کاترین پار، بیوه هنری هشتم، قرار گرفت. پس از اعدام سیمور به جرم خیانت در سال 1549، لیدی جین گری به خانه والدینش بازگشت.

خانواده در یک نگاه

• مادر: لیدی فرانسیس براندون، دختر مری تودور، خواهر هنری هشتم، و همسر دومش، چارلز براندون
• پدر: هنری گری، دوک سافولک
• خواهران: لیدی کاترین گری، لیدی مری گری

دوران سلطنت ادوارد ششم

جان دادلی، دوک نورث‌آمبرلند، در سال 1549 رئیس شورایی شد که به ادوارد ششم جوان، پسر هنری هشتم و همسر سومش، جین سیمور، مشاوره می‌داد و به نیابت از او حکومت می‌کرد. تحت رهبری او، اقتصاد انگلستان بهبود یافت و جایگزینی کاتولیک رومی با پروتستانتیسم پیشرفت کرد.

نورث‌آمبرلند متوجه شد که سلامتی ادوارد شکننده و احتمالاً رو به وخامت است و ماری، جانشین تعیین شده، از کاتولیک‌های رومی طرفداری خواهد کرد و احتمالاً پروتستان‌ها را سرکوب خواهد کرد. او با سافولک هماهنگ کرد تا دخترش، لیدی جین، با گیلدفورد دادلی، پسر نورث‌آمبرلند، ازدواج کند. آن‌ها در ماه مه 1553 ازدواج کردند.

نورث‌آمبرلند سپس ادوارد را متقاعد کرد که جین و هر وارث مذکری که ممکن است داشته باشد را جانشین تاج و تخت ادوارد کند. نورث‌آمبرلند موافقت سایر اعضای شورا را با این تغییر در جانشینی به دست آورد.

این اقدام، دختران هنری، پرنسس ماری و الیزابت را که هنری در صورت فوت ادوارد بدون فرزند، آن‌ها را به عنوان وارث خود تعیین کرده بود، دور زد. این اقدام همچنین این واقعیت را نادیده گرفت که دوشس سافولک، مادر جین، به طور معمول بر جین تقدم داشت، زیرا لیدی فرانسیس دختر مری، خواهر هنری، و جین نوه او بود.

سلطنت کوتاه

پس از مرگ ادوارد در 6 ژوئیه 1553، نورث‌آمبرلند، لیدی جین گری را به عنوان ملکه اعلام کرد، که این موضوع باعث شگفتی و ناراحتی جین شد. اما با گردآوری نیرو توسط ماری برای ادعای تاج و تخت، حمایت از لیدی جین گری به عنوان ملکه به سرعت از بین رفت.

تهدیدی برای سلطنت ماری اول

در 19 ژوئیه، ماری به عنوان ملکه انگلستان اعلام شد و جین و پدرش زندانی شدند. نورث‌آمبرلند اعدام شد؛ سافولک مورد عفو قرار گرفت؛ جین، دادلی و دیگران به جرم خیانت بزرگ به اعدام محکوم شدند. ماری در ابتدا در اجرای اعدام‌ها تردید داشت، اما پس از شرکت سافولک در شورش توماس وایت، ماری متوجه شد که لیدی جین گری، در صورت زنده بودن، مرکز توجهی وسوسه‌انگیز برای شورش‌های بعدی خواهد بود. لیدی جین گری و همسر جوانش گیلدفورد دادلی در 12 فوریه 1554 اعدام شدند.

لیدی جین گری در هنر و تصویرسازی‌ها به تصویر کشیده شده است، زیرا داستان غم‌انگیز او بارها بازگو شده است.